kanyawee's profileI'm a little monkey >o<PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 27 IBYE Japan 2007The International Buddhist Youth Exchange Japan 2007
19-25 August BE.2550
" Bridging Culture, Transending Tradition "
45 participants from 8 countrys
Korea Chaina(Taiwan) Japan Thailand Malaysia Indonesia Singapore and Bangradesh so tired !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
After I came back from Japan,I felt very tired and want to sleep so much.
because it was hot and took a long time to walk only!
More than 2 hours More than 5 Kilomate
and 4 moutains ToT
It liked Ven. Kantai Told me that "The Lord Buddha hard to see"
no game no trevel no shopping -o-
hu hu hu ........
but fun!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
camping party and activities were very enjoying and fun.
I liked to play and learn in different culture.
I liked to know about different tradition.
I loved to share my Buddhist. >o<
and impress !!!!!!!!!!!!!!
I knew many interested thing from this camp.
One thing was language and nation were not be problem
to make friendship. I saw everyone try to talk.
I saw everyone try to share.
I saw everyone try to be a good friend.
It 's not just a friend but you are best friend.
You are beautiful friend in the Dhamma.
My Kalyana Mitra !!!!!
ค่ายเยาวชนพุทธแลกเปลี่ยนนานาชาติ ครั้งนี้จัดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่น
ระหว่างวันที่ 19-25 สิงหาคม พ.ศ. 2550
มีเยาวชนจากองค์กรเครือข่ายพระพุทธศาสนาเข้าร่วมทั้งสิ้น 45 คน
จากทั้งหมด 8 ประเทศ
ประกอบด้วย ไต้หวัน เกาหลี ญี่ปุ่น ไทย มาเลเซีย อินโดเนเซีย สิงคโปร์ และ บังคลาเทศ
ลักษณะค่ายจะเป็นค่ายแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม และสัมมนาเล็กน้อย
เมืองที่ไปอยู่ก็ได้แก่ ฮิเมจิ โกเบ นารา และ โอซาก้า
ที่พักก็คือ บรรดาวัดที่อยู่ในแถบโอซาก้า ซึ่งอยู่สูงสุดฟ้า
คือแทบจะทุกวัดตั้งอยู่บนเขาทั้งสิ้น การเดินทางขึ้นไปค่อนข้างลำบากพอสมควร
ต้องแบกกระเป๋าน้ำหนักหลายกิโล กับ น้ำหนักตัวอันมิใช่น้อย ขึ้นเขาไปด้วยความยากลำบาก
ตอนเเรกก็เหมือนจะหลอกให้ดีใจ เพราะว่ามีเคเบิ้ลคาร์ให้ขึ้น เราก็นึกว่าคงจะสบาย
ที่ไหนได้พอลงจากเคเบิ้ลคาร์แล้วก็ยังต้องเดินขึ้นเขาต่อไปอีกหลายกิโลเมตร
ไอเรื่องว่าจะหนีเที่ยวคงจะเป็นไปได้ยาก ถึงเป็นไปไม่ได้เลย
เพราะงั้นจงอย่าฝันเลยซะดีกว่า แค่ขึ้นลงธรรมดาก็จะแย่เเล้ว
ไปอยู่ วัด 5 วัน ต้องเดินขึ้นเขาลงเขาทุกวัน จนน่องโต ชิ อย่าให้ถึงตาชั้นบ้างนะ
แต่ยังดีนะที่วิวสวยมากๆ ระบบนิเวศน์ก็สมบูรณ์ มีแมลง+พืช แปลกๆมากมาย
ถ้าใครสนใจทางด้านชีววิทยาน่าจะลองไปศึกษาดูนะ
ด้านกิจกรรมส่วนใหญ่ก็ไม่มีอะไรมาก
ตื่นนอน สวดมนต์ นั่งสมาธิ กินข้าว
ฟังบรรยาย ทำกิจกรรมกลุ่ม เล่นเกมส์ ฯลฯ ตามปกติ
โอ๊ะแต่เกือบลืมไป มีวันนึงทางเจ้าบ้าน (ญี่ปุ่น)
เค้าเชิญนักแสดงที่มีชื่องเสียงของท้องถื่นมาแสดงดนตรีให้ดู
เท่ห์มากๆ ตีกลอง ก็ยิ่งเท่ห์ ระทึกใจสุดๆ แต่งตัวเเนวมั่ก
แอบทราบมาว่ากางเกงที่สวมใส่นั้น พวกเค้าซื้อมาจากเมืองไทย
เพราะว่าเคยมาเปิดการแสดงที่ถนนข้าวสารบ้านเฮา
จนติดอกติดใจกันไปตามๆกัน
แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าพวกเค้าเเบกบรรดาเครื่องดนตรี
ทั้งหมดของเค้ามาเมืองไทยได้ยังไง
มาพูดถึงเพื่อนๆบ้างดีกว่าเนอะ
เพื่อนๆส่วนใหญ่หน้าตาค่อนข้างดี โดยเฉพาะ เกาหลีกับญี่ปุ่น
สาวๆญี่ปุ่น หนุ่มๆเกาหลี และก็พระชาวญี่ปุ่น จะหน้าตาดีเป็นพิเศษ
ถือว่ามีอาหารตาให้อิ่มเอมพอประมาณ หุหุหุ
เสียดายที่ สื่อสารกันลำบาก
เนื่องจากชาวเกาหลี ญี่ปุ่นไต้หวัน นั้น พูดภาษาอังกฤษไม่เเข็งเเรง
และเราก็พูดภาษาเค้าไม่ได้เหมือนกัน
ฉะนั้นตัวกลางในการสื่อสารก็คือ
มาเลเซีย อินโดเนเซีย และก็พี่ๆคนไทยที่ไปเรียนอยู่ที่ญี่ปุ่น
จึงพอกล้อมแกล้มถูๆไถกันไปจนตลอดรอดฝั่งได้
แต่ที่สำคัญคือเพื่อนๆทุกๆคนในค่ายน่ารักมากๆ
ใจดี นิสัยดี มีน้ำใจ ฮา บ้าบอคอแตก
อยู่กันได้กลมกลืนเหมือนรู้จักกันมานาน
อุปสรรคสำคัญของทริปนี้ก็คือ อากาศร้อน และ การอาบน้ำ
อากาศร้อนของที่นี่ร้อนมากๆ ร้อนตับเเลบ ประมาณเดือนเมษาบ้านเรา
ถึงขั้นร้อนกว่าบ้านเราเยอะ
การอาบน้ำที่นี่อาบน้ำรวม ประมาณออนเซ็น
แยกชายหญิง แต่ห้ามใส่เสื้อผ้าใดๆทั้งสิ้น
พระเจ้าช่วย!!!! ใครจะไปยอมล่ะ
เราถือคติที่ว่า "ไม่อยากเห็นของใคร และไม่อยากให้ใครเห็น"
ฉะนั้น พี่ไทยจึงนัดกันว่า จะใส่ผ้าถุงอาบน้ำ
และก็ต้องยอมอดไม่แช่น้ำร้อน ถ้าใครอยากแช่น้ำร้อนก็
ต้องรอมาแอบอาบตอนเช้าๆหรือดึกๆที่ไม่มีใครเค้าอาบกัน
จะได้ครองห้องคนเดียวสบายใจเฉิบ
เราเองก็ได้ไปอาบครั้งนึงสบายตัวมากๆเลยอ่ะ
เสียดาย ได้แช่เเค่ครั้งเดียวเอง
วันรุ่งขึ้นก็ต้องกลับเมืองไทยเเล้ว
ของฝากก็ไม่มีไรเพราะของที่นี่มีราคาเเพงมาก
ไม่มีปัญญาซื้อ ToT
แต่แหมที่นี่ช่างประดิษประดอยสินค้า
ซะน่ารัก น่าหยิบ ซะนี่กะไร ยังกะเมืองของเล่น
วันสุดท้ายก่อนกลับเจอพาเดินข้ามเมือง
ราว 4 กิโล ใช้เวลา 1ชั่วโมง
เพื่อมากินพิซซ่าญี่ปุ่น เจี๊ยกกกกกกกก
ใครมานคิดวะ ร้อนนะเฟ้ย
ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ดำก็ดำ ร้อนก็ร้อน เหนื่อยก็เหนื่อย
คิดถึงเมืองไทยแล้ววุ้ย
กลับเมืองไทยดีกว่าเนอะ คิดถึงที่นอนเเล้ว
|
|
|
